✎Blackout poetry, czyli legalne bazgranie w podręcznikach✎
Są takie biblioteczne działania, które z pozoru wyglądają bardzo niepozornie. Trochę starych książek, kilka markerów, trochę ciszy przy stolikach… a po chwili okazuje się, że uczniowie siedzą kompletnie pochłonięci słowami. Tak właśnie było u nas z blackout poetry. Czym właściwie jest blackout poetry? Blackout poetry (nazywane też czasem „poezją wymazywania”) polega na tworzeniu nowego tekstu z już istniejącego fragmentu książki czy gazety. Uczestnik wyszukuje pojedyncze słowa lub krótkie frazy, które tworzą nowy sens, a następnie zamalowuje resztę tekstu. W efekcie powstaje jednocześnie: miniaturowy utwór literacki, praca plastyczna, i bardzo osobista interpretacja tekstu. Choć dziś blackout poetry jest bardzo popularne w edukacji i bibliotekach, sama idea „poezji wymazywania” pojawiała się już wcześniej w literaturze eksperymentalnej XX wieku. Jednym z twórców kojarzonych z tą techniką jest amerykański pisarz i artysta Austin Kleon, który spopularyzował ją w swojej książce Newspaper...